D'N BUUKENTIN

Bij oos this, nve d'n hofpad
stong r ne buukentin.
Hier en daor wa kaol
en hij hong n bietje schin.
Hij beschutten t gewas,
dur oos vaoder daor geplaant.
En wook van de gebuure
oan den aandere kaant.

Daor stong ie dan al jaore
en was al flink gegroeid.
Hij wier van tijd tot tijd
dur oos vaoder gesnoeid.
En aaltij ien de lente,
het waor al zo vertrouwd,
hemme de voogeltjes
daorien dr nest gebouwd.

In de zoomer waore de kreekels
op dn buukentin gesteld
En de mulders, ongezins,
telden daor dr geld.
Ad ik schudde mee diejen tin
dan vile ze dr it.
Mee n draoike aon n pwootje
vlooge ze vur mijn it.

n Praotje mee de buure
booven dn buunkentin.
Elk hoi zn ige verhaol.
Ja, ze bakten t soms brin.
Zo stonge ze te kuvele,
lekker ien de zon
Och as diejen buukentin
toch s praote kon.

Bij oos tis, nve den hofpad
stong r ne buukentin.
En telkes in de baomes
wiere zn blaoikes brin.
k Woor nog t ritsele van t blad,
bewooge dur de wiend.
Zeg me toch waor ik vandaog
zonne buukentin nog viend.


Tekst: Adri Hoppenbrouwers - van Erck

van de cd 't Ies ammel wa

terug naar Adri Hoppenbrouwers

Deze pagina is bijgewerkt op