DIERBAAR POLDERLAND


Oit was ’t ier slik mee ier en daor w schorren,
strmd’ ier nog z en mee elk nieuw getij,
lei God ier zelf op slikken en in schorren,
bitje bie bitje een nieuw dun laogje klei.

Toen kwam de Zuw, lei dieken en groef slten,
God zag dat’goed was, liet ‘em z’n gang dus gaon.
En an de kust verschenen weldrao bten
want op het land dao groeide volop graon.

Ier in de polders rond de boerderiej’n,
ploegen de boeren het land.
Zie je de werkman richting zdiek riej’n,
Lich’t er z’n fken op ’t strand.
Wie ier’geboren is die wier as kind,
tot mns gevurmd deur altied tegenwind.
Ier op het eind’ls vlakke-, platteland,
m’n dierbaor polderland.

Wat is gebleven de strijd tegen het waoter,
deu’ d’uwen hn, menig sturm gewoed.
Gn diek of dam of elders wel dao staot er
iets w herinnert an d’allerleste vloed.

Ier in de polders rond de ……………..

Muziek: Ede Staal
Tekst(bewerking): Piet Brakman
terug naar Piet Brakman

Deze pagina is bijgewerkt op