Rika Jansen (8 oktober 1924, Amsterdam) trad op in Kalkhoven's Jordaancabaret en werkte als acrobate in de revue van Kees Manders (1913-1979). Door haar goede zangstem werd ze zangeres. Manders schreef liedjes voor haar over Amsterdam. Zij trouwde met de humorist en nachtclubeigenaar, wiens broer Tom Manders (1921-1972) onder de artiestennaam Dorus door het leven ging.
Kees Manders schreef ook het lied Me wiegie was een stijfselkissie. Dit was het Jordaanlied waarmee Jansen onder haar artiestennaam, Zwarte Riek, in 1956 landelijk doorbrak.
Door de Sittardse carnavalsvereniging Vastelaovesvereiniging De Marotte werd Rika Jansen op 5 mei 1957 in haar woonplaats tot Ambassadeur van het Marotterijk benoemd.
Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen, werd in 1964 eveneens een succesnummer.
Rika Jansen trad op in heel Nederland, New York en de Nederlandse Antillen. Zij maakte een aantal geslaagde one-woman shows maar trok zich aansluitend enige tijd terug. In 1971 trad ze weer enkele jaren op.
In 1974 verliet ze Kees Manders en vestigde zich in Spanje.
ZWARTE RIEK en de PERS:
in 2001:
Zwarte Riek
in 2006:
Jordaanrococo, weemoed en een snik
DISCOGRAFIE:
Single 7":
"Amsterdam huilt / Mazzel" (Philips JP 327 738, 1964)
CD's samen met anderen:
"Geef ons maar Amsterdam" (Nikkelen Nelis NN 500.012-2, ?)
"De allermooiste Hollandse levensliedjes" (CNR 100.262, 198?)
"Levensliedjes" (Music Net Dureco 11 63842, 199?)
"De Dievenwagen" (Rotation 526974-2, 1999)
"De trappelzakboogie" (Rotation 545210-2, 1999)
"Amsterdams goud 2000" (3-cd, Arcade, 2000)
"Vic van de Reyt's top 100" (5-cd, Nikkelen Nelis NN 500.700, 2000)
"Willem wordt wakker" (3-cd, Hunter Music HM 12432, 2000)
"Hollandse hit historie, deel 1" (3-cd, Q two Records 230.001-2, 2002)